การคบคนก็เหมือนกับไส้อั่ว
ดูจากภายนอกจะไม่น่ากิน
แต่เมื่อได้ชิมก็จะรู้ว่ารสชาติไม่เหมือนกับที่เห็น
จิตใจของคนก็เหมือนกับไข่ 1 ฟอง
ที่ดูภายนอกแล้วแข็งแกร่ง
แต่เมื่อที่คุณลองกะเทาะเปลือกออกมา
ก็จะเห็นว่าคนๆ นั้นไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าคุณเลย
ร่างกายของคนๆหนึ่งก็เหมือนกับน้ำแข็ง
ที่สักวันหนึ่งมันก็ต้องละลายไป
นิสัยของคนก้อเหมือนกับข้าว
ถ้าคุณไม่หุงมันย่อมกินไม่ได้
ความรักที่อกหักก็เหมือนกับต้มยำ
คือมีทุกรสชาติ เว้นแต่ความหวาน
ความรักก็เหมือนกับไข่เจียว
ที่คุณๆ กินกันได้ทุกวันแต่ก็ยังไม่เบื่อ
ชีวิตของวัยรุ่นก็เหมือนกับสัตว์หลายๆ ชนิดในสวนสัตว์
ที่ต้องการออกไปสู่โลกกว้าง
ชวิตของวัยรุ่นก็เหมือนดั่ง Pepsi
ที่อึกแรกมักจะซ่า แต่เปิดทิ้งไว้นานๆ เข้าก็หายซ่าไปเอง
ถ้าคุณกำลังอกหัก แล้วยังหารักใหม่ โดยหวังที่จะเอามารักษาแผลเดิม
ก็จะเหมือนกับตอนที่คุณกำลังท้องเสีย แล้วยังจะไปกินส้มตำ
แฟนก็เหมือนกับเพลงใหม่เพลงหนึ่ง
ที่คุณคอยบอกกับตัวคุณว่ามันเพราะ
แต่เมื่อฟังไปสักร้อยรอบ คุณก็เบื่อไปเอง
ต่างกับ “เพื่อน “ ที่เหมือนเพลงคลาสสิก
ที่นานๆ คุณเปิดทีแต่มันก็ยังไพเราะไม่ต่างกับครั้งแรกที่คุณฟัง
คนหนึ่งๆ ที่คุณชอบแต่เค้าไปชอบคนอื่น
แต่คุณก็ยังจำทุกๆ อย่างเกี่ยวกับเค้าได้
ก็เหมือนกับเพลงของค่าย RS หรือ Grammy
ที่คุณบอกว่าเกลียดแต่คุณก็ยังร้องเพลงนั้นได้จนจบ
ลองสังเกตไหมว่า ถ้ามีรูปรวมใบหนึ่งแล้ว
คนที่คุณมองหาคนแรก คือคนที่ตัวเองชอบอยู่
เบอร์โทรศัพท์ที่ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทคุณ คุณก็จำไม่ได้
แต่ถ้าเป็นเบอร์ของคนที่หลงใหลละก็คุณจะจำได้ทุกตัว
แม้มันจะไม่ซ้ำกันเลยก็ตาม
เพลงที่คุณชอบมากที่สุดตอนที่คุณมีแฟน
อาจจะกลายเป็นเพลงที่เกลียดที่สุดของคุณเมื่อเค้าจากไป
เมลล์ร้อยเมลล์ที่เพื่อนคุณส่งให้
ก็ไม่อาจเทียบได้กับเมลล์เดี่ยวขอบงคนรักคุณ ที่ตอบมาแค่ว่า “ขอบคุณนะ”
ก็เหมือนกับวันๆ หนึ่ง คุณคุยกับเพื่อนเป็นร้อยประโยค แต่ก็จำไม่ได้
แต่เมื่อคุณได้คุยกับคนที่คุณชอบ แม้ประโยคเดียว
คุณก็จะจำได้จนกว่าที่เค้าจะมีแฟน
ขอบคุณที่อ่านจนจบ
ปล.ระหว่างที่อ่านไป ช่วงหลังๆ คุณคิดถึงใคร
คนๆ นั้นก็คือคนที่คุณไม่ต้องการจะเป็นแค่ “ เพื่อน “
(แล้วคุณอยากจะหั๊ยเขาเป็นอะไรค้าฟ ฟ ฟ??????)
ดูจากภายนอกจะไม่น่ากิน
แต่เมื่อได้ชิมก็จะรู้ว่ารสชาติไม่เหมือนกับที่เห็น
จิตใจของคนก็เหมือนกับไข่ 1 ฟอง
ที่ดูภายนอกแล้วแข็งแกร่ง
แต่เมื่อที่คุณลองกะเทาะเปลือกออกมา
ก็จะเห็นว่าคนๆ นั้นไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าคุณเลย
ร่างกายของคนๆหนึ่งก็เหมือนกับน้ำแข็ง
ที่สักวันหนึ่งมันก็ต้องละลายไป
นิสัยของคนก้อเหมือนกับข้าว
ถ้าคุณไม่หุงมันย่อมกินไม่ได้
ความรักที่อกหักก็เหมือนกับต้มยำ
คือมีทุกรสชาติ เว้นแต่ความหวาน
ความรักก็เหมือนกับไข่เจียว
ที่คุณๆ กินกันได้ทุกวันแต่ก็ยังไม่เบื่อ
ชีวิตของวัยรุ่นก็เหมือนกับสัตว์หลายๆ ชนิดในสวนสัตว์
ที่ต้องการออกไปสู่โลกกว้าง
ชวิตของวัยรุ่นก็เหมือนดั่ง Pepsi
ที่อึกแรกมักจะซ่า แต่เปิดทิ้งไว้นานๆ เข้าก็หายซ่าไปเอง
ถ้าคุณกำลังอกหัก แล้วยังหารักใหม่ โดยหวังที่จะเอามารักษาแผลเดิม
ก็จะเหมือนกับตอนที่คุณกำลังท้องเสีย แล้วยังจะไปกินส้มตำ
แฟนก็เหมือนกับเพลงใหม่เพลงหนึ่ง
ที่คุณคอยบอกกับตัวคุณว่ามันเพราะ
แต่เมื่อฟังไปสักร้อยรอบ คุณก็เบื่อไปเอง
ต่างกับ “เพื่อน “ ที่เหมือนเพลงคลาสสิก
ที่นานๆ คุณเปิดทีแต่มันก็ยังไพเราะไม่ต่างกับครั้งแรกที่คุณฟัง
คนหนึ่งๆ ที่คุณชอบแต่เค้าไปชอบคนอื่น
แต่คุณก็ยังจำทุกๆ อย่างเกี่ยวกับเค้าได้
ก็เหมือนกับเพลงของค่าย RS หรือ Grammy
ที่คุณบอกว่าเกลียดแต่คุณก็ยังร้องเพลงนั้นได้จนจบ
ลองสังเกตไหมว่า ถ้ามีรูปรวมใบหนึ่งแล้ว
คนที่คุณมองหาคนแรก คือคนที่ตัวเองชอบอยู่
เบอร์โทรศัพท์ที่ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทคุณ คุณก็จำไม่ได้
แต่ถ้าเป็นเบอร์ของคนที่หลงใหลละก็คุณจะจำได้ทุกตัว
แม้มันจะไม่ซ้ำกันเลยก็ตาม
เพลงที่คุณชอบมากที่สุดตอนที่คุณมีแฟน
อาจจะกลายเป็นเพลงที่เกลียดที่สุดของคุณเมื่อเค้าจากไป
เมลล์ร้อยเมลล์ที่เพื่อนคุณส่งให้
ก็ไม่อาจเทียบได้กับเมลล์เดี่ยวขอบงคนรักคุณ ที่ตอบมาแค่ว่า “ขอบคุณนะ”
ก็เหมือนกับวันๆ หนึ่ง คุณคุยกับเพื่อนเป็นร้อยประโยค แต่ก็จำไม่ได้
แต่เมื่อคุณได้คุยกับคนที่คุณชอบ แม้ประโยคเดียว
คุณก็จะจำได้จนกว่าที่เค้าจะมีแฟน
ขอบคุณที่อ่านจนจบ
ปล.ระหว่างที่อ่านไป ช่วงหลังๆ คุณคิดถึงใคร
คนๆ นั้นก็คือคนที่คุณไม่ต้องการจะเป็นแค่ “ เพื่อน “
(แล้วคุณอยากจะหั๊ยเขาเป็นอะไรค้าฟ ฟ ฟ??????)
2553/10/02
Posted in |
ความรัก,
เพื่อน,
เรื่องราวความรัก
|
0 Comments »
One Responses to "แล้วคุณอยากให้เขาเป็นอะไร"